काठमाडौं, २१ असोज । लियोनेल मेस्सीले मङ्गलबार अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल करियरको २१ वर्ष लामो यात्रा समाप्त गर्दै बुएनोस आयर्समा भावुक दर्शकमाझ अर्जेन्टिनी राष्ट्रिय टोलीबाट अन्तिम बिदाइ लिएका छन् ।

इतिहासकै महान् फुटबल खेलाडी मानिएका ३९ वर्षीय मेस्सीले आफ्नो कीर्तिमानी २०८औँ अन्तर्राष्ट्रिय खेलमा ८५,००० दर्शकका अगाडि बेनिनविरुद्ध ३–० को जित निकाल्दै आफ्नो १२६औँ अन्तर्राष्ट्रिय गोलसहित उत्कृष्ट अन्तिम बिदाइ लिए ।

‘द लास्ट ट्याङ्गो’ नाम दिइएको यस विशेष समारोहमा मेस्सीले निकोलस ओटामेन्डीको पहिलो गोलका लागि असिस्ट गर्नुका साथै ७१औँ मिनेटमा पेनाल्टीमार्फत टोलीका लागि अन्तिम गोल गरे । खेलको १०औँ मिनेटमा मेस्सीको प्रसिद्ध १० नम्बर जर्सीको सम्मानमा एक मिनेटसम्म दर्शकहरूले उठेर स्वागत र ताली बजाएका थिए ।

खेल सकिएपछि रङ्गशालामाथि ड्रोन शोमार्फत आठ पटकका ब्यालोन डी’ओर विजेता मेस्सीको तस्बिर अंकित गर्दै धन्यवाद ज्ञापन गरिएको थियो ।

मेस्सी एमएलएस टोली इन्टर मियामीमा सन् २०२८ सम्मका लागि अनुबन्धित रहे पनि अन्तर्राष्ट्रिय फुटबलबाट भने पूर्ण रूपमा सन्यास लिएका छन् । आफ्नो करियरमा अर्जेन्टिनाका लागि एक विश्वकप (२०२२) र दुई वटा कोपा अमेरिका (२०२१, २०२४) उपाधि जिताएका मेस्सीले देशका लागि आफ्नो सबै योगदान दिइसकेको र अब नयाँ पुस्तालाई अवसर दिने समय आएको बताएका छन् ।

खेलअघि, टोलीसहित रङ्गशालातर्फ जाँदा समर्थकहरूको अपार भिड देखेर मेस्सीका आँखा रसाएका थिए । उनी आफ्ना तीन सन्तानका साथ मैदान प्रवेश गरे भने भीआईपी बक्सबाट उनकी पत्नी एन्टोनेला रोकुजो र आमा सेलिया कुचिटिनीले मायालु अभिवादन पठाएका थिए ।

खेल सुरु हुनुभन्दा ठीक अघि, फुटबल सुपरस्टारको १० नम्बर जर्सीमाथि ‘ग्रासियस’ (धन्यवाद) लेखिएको विशाल अर्जेन्टिनी जर्सी मैदानमा बिछ्याइएको थियो । फकल्याण्ड युद्धका पूर्वसैनिक फाबियो सन्टानाले राष्ट्रिय गान गाउँदा मेस्सी पुनः भावुक बने ।

मेस्सीको यो बिदाइ, न्यु जर्सीमा स्पेनविरुद्ध विश्वकप फाइनलमा १–० को पराजय व्यहोरेको दुई महिनापछि भएको हो । ‘मैले आफ्नो तर्फबाट सबै योगदान दिएँ; अब मसँग दिनका लागि केही बाँकी छैन, र नयाँ युवा खेलाडीहरू आइरहेका छन् जो अवसरका हकदार छन्,’ मेस्सीले त्यसबेला लेखेका थिए ।

मङ्गलबारको खेलअघि, बुएनोस आयर्स विश्वविद्यालयले अर्जेन्टिनी फुटबल संघको मुख्यालयमा आयोजित एक समारोहमा मेस्सीलाई मानार्थ डाक्टरेटबाट सम्मानित गर्यो । मेस्सीले ठट्टा गर्दै भने, ‘अब त म मानार्थ डाक्टर भएँ भन्न पाइने भयो!’

अर्जेन्टिनीहरू प्रायः भन्छन्, ‘भगवानलाई धन्यवाद छ कि म त्यस्तो समयमा जन्मिएँ जब मैले मेस्सीको चमत्कार हेर्न पाएँ ।’ अर्जेन्टिनामा जीवन सहज छैन । फुटबल प्रायः राहत र खुसी दिने माध्यम बन्छ,’ युनिभर्सिटी अफ सिकागोका विद्वान आन्द्रेस राबिनोभिचले भने ।

वर्षौँदेखि अर्जेन्टिनी जनतामाझ मेस्सीले कहिले र कसरी सन्यास लिनुपर्छ भन्ने बहस चल्दै आएको थियो । विश्वकप फाइनलमा स्पेनसँगको हारको केही हप्तापछि, अगस्ट ३१, २०२६ मा उनले राष्ट्रिय टोलीबाट सन्यासको घोषणा गर्दा देशैभर दुःख र कृतज्ञताको लहर छाएको थियो । उनका सहकर्मी रोड्रिगो डे पोलले लेखेका थिए, ‘मलाई थाहा छैन एक खेलाडी र देशबीच कहिल्यै तपाईंले बनाउनुभएको जस्तो महान् प्रेम कहानी बनेको थियो कि थिएन ।’

खेल सकिएपछि मेस्सीका आँखाभरि आँसु थिए र उनका साथीहरूले उनलाई घेरेर ताली बजाए । ‘ओले…ओले…ओले…मेस्सी…मेस्सी’ को नाराले रङ्गशाला गुञ्जायमान भयो ।
‘साँचो भन्नुपर्दा, मैले सोचेभन्दा बढी बोलेको छु । म यहाँबाट जान चाहन्नँ, यो मैदान छाड्न चाहन्नँ । म केवल यति भन्न चाहन्छु कि म तपाईंहरू सबैलाई माया गर्छु, तपाईंहरूको कमी महसुस हुनेछ, र म अर्जेन्टिनीका रूपमा जन्मिन पाएकोमा ईश्वरप्रति आभारी छु,’ मेस्सीले भने ।

२००० र २०१० को दशकमा मेस्सीले बार्सिलोनाबाट धेरै उपाधि जिते पनि राष्ट्रिय टोलीका लागि उपाधि जित्न सङ्घर्ष गर्नुपर्यो । २०१६ मा लगातार तेस्रो फाइनल (विश्वकप २०१४, कोपा अमेरिका २०१५ र २०१६) मा पराजित भएपछि उनले केही समयका लागि सन्यासको घोषणासमेत गरेका थिए ।

तर, २०२१ मा ब्राजिललाई हराएर कोपा अमेरिका जितेपछि उनको करियरले नयाँ मोड लियो । त्यसपछि २०२२ को कतार विश्वकप जितेर उनले ३६ वर्षको प्रतिक्षा अन्त्य गर्दै देशका लागि सर्वोच्च उपाधि दिलाए र राष्ट्रिय नायकका रूपमा स्थापित भए ।

मेस्सी एमएलएस टोली इन्टर मियामीमा सन् २०२८ सम्म अनुबन्धित रहे पनि अर्जेन्टिनी टोलीका लागि खेल्ने र सम्पूर्ण देशको आशा र भावना बोक्ने परम्परा भने अब सधैँका लागि समाप्त भएको छ ।

मैदानबाट बाहिरिने टनेलअघि उनी एकछिन रोकिए, अन्तिम पटक समर्थकहरूतर्फ दुवै हात उठाए, र बिस्तारै अघि बढे । अलविदा, मेस्सी…